|
HIDRADENITIS
SUPPURATIVA (ACNE INVERSA, ACNE ECTOPICA)
GENEESMIDDELEN
Antiseptische middelen en
lokale antibiotica
Deze producten
(b.v. betadine jodium
zeep, Hibiscrub, Dalacin-T, Eryderm) kunnen de hoeveelheid bacteriën op de huid
verminderen en daarmee een kleine bijdrage leveren, vooral aan het voorkomen van
nieuwe ontstekingen. Bestaande abcessen en diepere ontstekingen reageren er niet
op.
Lokale anti-acne preparaten
Deze producten
(b.v. benzoylperoxide
gel of salicylzuurhoudende crèmes) zijn gericht op het openhouden van
talgklieren. Ze zijn enigszins irriterend en daarom minder geschikt voor de
gevoelige huid van de plooien.
Antibiotica
De ontstekingscomponent kan tot rust
worden gebracht door langdurige behandeling met antibiotica. De antibiotica die
daarvoor gebruikt worden zijn tetracycline, minocycline (Minocin), doxycycline,
en erythromycine. Deze groep antibiotica heeft, naast een gewone antibacteriële
werking, nog een tweede eigenschap: ze remmen de witte bloedcellen, die op de
ontstoken talgklieren afkomen, en brengen daarmee rechtstreeks het
ontstekingsproces tot rust. Normaal worden antibiotica kortdurend gegeven, maar
voor deze antibiotica geldt dat niet: ze worden zonodig maandenlang gegeven.
Antibiotica kunnen ook kortdurend
worden gebruikt (1-2 weken) om hevige infecties met abcesvorming te bestrijden.
Over het algemeen wordt dan gekozen voor een krachtig antibioticum (b.v.
Augmentin of clindamycine), dat effectief is tegen de meeste bacteriën die
kunnen worden aangetroffen in de ontstekingen.
Voor alle antibiotica geldt dat ze
het ontstekingsproces slechts tijdelijk onderdrukken. De roodheid, pijn en
zwelling kan er tijdelijk door afnemen, nieuwe infecties kunnen worden
voorkomen, maar bestaande abcessen en fistelgangen zullen er niet door
verdwijnen, en na staken komt het probleem weer terug.
Middelen die de
talgklierproductie remmen
Bij vrouwen kan een speciale
anticonceptie pil worden voorgeschreven (Diane-35), eventueel met daaraan
toegevoegd Androcur (cyproteronacetaat) gedurende de eerste 10 dagen van de
strip. De bijwerkingen zijn vergelijkbaar met die van een gemiddelde gewone
anticonceptiepil. Het duurt enige maanden voordat het effect zichtbaar wordt, en
de werking bij acne inversa is minder goed dan bij gewone acne.
Andere middelen die de talgklieren
beïnvloeden zijn de van vitamine A-zuur afgeleide preparaten Roaccutane (isotretinoïne)
en Neotigason (acitretine). Roaccutane werkt goed bij gewone acne, maar het
effect bij acne inversa is gering. Waarschijnlijk omdat niet de
talgklierproductie het probleem is bij acne inversa, maar de afsluitingen van de
klier-afvoergangen. Neotigason werkt iets beter omdat het de verhoorning van de
huid remt, en tevens ontstekingsremmend werkt. Voor beide middelen geldt dat er
aanzienlijke bijwerkingen kunnen optreden.
Ontstekingsremmende middelen
De
ontstekingsreacties (roodheid, zwelling, pijn) kunnen tijdelijk worden
onderdrukt door corticosteroïden (bijnierschorshormonen). Corticosteroïden
kunnen in tabletvorm worden gegeven, of rechtstreeks worden ingespoten in
zwellingen en abcessen. Corticosteroïden onderdrukken het afweersysteem en
brengen daardoor de ontstekingen tot rust. Nadeel is dat het afweersysteem nodig
is om bacteriën onder controle te houden.
Bacteriële infecties kunnen dus ernstiger verlopen bij iemand die
corticosteroïden gebruikt. Dit kan worden voorkomen door gelijktijdig
antibiotica in te nemen.
Sinds
2002 zijn er enkele nieuwe en krachtige ontstekingsremmende middelen bij
gekomen, de zogenaamde TNF-alpha remmers. Deze zijn zeer effectief bij patiënten
met ernstige hidradenitis suppurativa, vooral bij de patiënten waarbij ernstige
ontstekingsreacties rondom de abcessen en fistels optreden. Er zijn in Nederland
nu 3 middelen op de markt: Remicade (infliximab), wat alleen via een infuus
gegeven kan worden, Enbrel (etanercept) injecties, en Humira (adalimumab)
injecties. Remicade is het langst op de markt, en daar is ook het meeste
onderzoek mee gedaan. De resultaten daarvan zijn goed, echter de behandeling is kostbaar
en wordt nog niet door alle ziekenhuizen aangeboden. Humira is ook effectief,
heeft wat minder bijwerkingen en kan poliklinisch worden toegediend (injecties
thuis door de patiënt zelf). Van Enbrel is het nog niet helemaal zeker of het
even goed werkt als Remicade en Humira, meer onderzoek is nodig om dat vast te
stellen. Er zijn inmiddels wel enkele studies gedaan waaruit blijkt dat Enbrel
in een hogere dosering (2 x per week 50 mg) ook effectief is. Het probleem bij
de TNF-alpha remmers is dat ze niet geregistreerd zijn
voor de indicatie hidradenitis suppurativa. Daarom is ook de vergoeding niet
geregeld. Sinds 2008 is het mogelijk om onder bepaalde voorwaarden een
vergoeding voor Remicade of Enbrel aan te vragen bij de
ziektekostenverzekeraars. De vergoeding voor Humira is helaas nog steeds niet
mogelijk, omdat er nog te weinig studies zijn gedaan met dit middel.
|
